Turk dunyosi
Turkiyadagi suriyaliklar Asad rejimi qulagandan keyin qaytishni o‘ylamoqda
32 yoshli Aya Mustafo ketishni xohlaydi, lekin hali emas. Biz qish quyoshi ostida, Vizantiya davridan beri Gaziantep tepasida turgan qal’aning tosh devorlari yonida uchrashdik. Uning tug‘ilib o‘sgan shahri Halabga avtomobil bilan ikki soatdan kamroq yo‘l bor.
Uning so‘zlariga ko‘ra, vataniga qaytish Suriya jamiyatida doimiy suhbat mavzusi.
“Biz bu haqda har soatda gaplashamiz”, deydi Aya. Uning oilasi o’z mamlakatida advokat va o’qituvchi bo’lgan, ammo ular tirikchilik qilish uchun Turkiyada novvoy va sartarosh sifatida qaytadan boshlashlari kerak edi.
“Biz qachon va qanday qaytishimiz va nima qilishimiz mumkinligi haqida gaplashyapmiz. Lekin toʻgʻrisini aytsam, qiyinchiliklar koʻp. Koʻp oilalarda farzandlari shu yerda tugʻilgan va hatto arab tilini ham bilmaydi”.
Bunga urush eng yomon oqibatlarga olib kelgan yangi Suriyadagi vayronagarchilik darajasi ham qo’shilgan va muvaqqat prezident, Al-Qoida sobiq amaldori Ahmad al-Shallah o’z imidjini o’zgartirish ustida ishlamoqda.
Aya qaytib kelganida Halab xarobalarini o‘z ko‘zlari bilan ko‘rdi. Uning oilaviy uyi hamon turibdi, lekin hozir u yerda boshqasi yashaydi.
“Suriyaga qaytish, ayniqsa, keksa qarindoshlari bor odam uchun katta qaror. Mening buvim va nogiron singlim bor, ular u yerda yashash uchun elektr va suv kabi oddiy narsalarga, shuningdek, ishga muhtoj”, deydi u.
Uning aytishicha, hozircha uning oilasi Suriyada yashay olmaydi, lekin ular oxir-oqibat qaytib kelishadi.
“Men o’sha kun kelishiga ishonaman”, deydi u katta tabassum bilan. “(Qayta qurish) bir necha yil davom etadi. Lekin oxir-oqibat Suriyada hammani ko’ramiz.”